Szkielet psa mógł być ofiarą zakładzinową. Eksponat z Sobótki

Szkielet psa mógł być ofiarą zakładzinową. Eksponat z Sobótki

FOT. Powiat Wrocław

Na wystawie w Sobótce można zobaczyć szczątki psa, które przypominają o dawnych obrzędach i zmiennych relacjach ludzi ze zwierzętami. Szkielet znaleziony w Strachowie najprawdopodobniej złożono jako ofiarę zakładzinową, mającą zapewnić pomyślność nowej budowli. Psy pomagały w polowaniach i pilnowały dobytku, ale archeolodzy znajdują też ślady więzi, które wykraczały poza ich użytkową rolę.

  • Znalezisko ze Strachowa trafiło na stałą ekspozycję
  • Psy pracowały dla ludzi, ale bywały też ich bliskimi towarzyszami
  • Herb rodu von Hund wiąże się z legendą o ocalonych dzieciach

Znalezisko ze Strachowa trafiło na stałą ekspozycję

Szkielet z osady w Strachowie, w gminie Sobótka, znajduje się na stałej wystawie Muzeum Ślężańskiego. Najprawdopodobniej był częścią ofiary zakładzinowej – obrzędu odprawianego podczas budowy domu, świątyni czy mostu. Wierzono, że zakopanie szczątków zwierzęcia w miejscu powstającej konstrukcji zapewni jej trwałość, a ludziom szczęście i spokój.

W takich obrzędach składano między innymi psy, owce, konie, jelenie czy ptaki. Zwierzęta zabijano, a ich szczątki umieszczano pod budowlą. Podobne ofiary składano także podczas uroczystości religijnych. Eksponat z Muzeum Ślężańskiego łączy dawny zwyczaj z konkretnym miejscem – osadą w Strachowie.

Więcej aktualności z Wrocławia znajdziesz na stronie głównej faktywroclaw.pl, a wydarzenia i imprezy na najbliższe dni zawsze na faktywroclaw.pl/wydarzenie.

Psy pracowały dla ludzi, ale bywały też ich bliskimi towarzyszami

Początki relacji człowieka z psem historycy datują na około 40 tysięcy lat temu. Dzikim przodkiem psa domowego był najpewniej wilk. W opowieści Rudyarda Kiplinga zwierzę zyskało ludzką przyjaźń w zamian za pomoc w polowaniu i pilnowanie schronienia.

Przez wieki psy strzegły ludzkich siedzib i inwentarza, a także pomagały zdobywać pożywienie. Wykorzystywano ich skóry i kości, a w niektórych społecznościach jadano również psie mięso. Archeolodzy odkrywają jednak także pochówki, które wskazują na bliską więź ze zwierzętami. Psy chowano razem z ludźmi albo w pobliżu domostw – być może wierzono, że będą ich strzec również po śmierci.

Dziś właściciele mogą pochować zwierzęta na przeznaczonych do tego cmentarzach. Jedna z takich nekropolii, Tęczowy Most, znajduje się w Kilianowie na terenie powiatu wrocławskiego.

Herb rodu von Hund wiąże się z legendą o ocalonych dzieciach

Nad wejściem do pałacu w Wierzbicach, w gminie Kobierzyce, znajduje się herb śląskiego rodu von Hund z wizerunkiem psa. Legenda tłumaczy, że nazwisko i herb upamiętniają ocalenie ośmiu chłopców. Hrabina miała urodzić dziewięciu synów, a przerażona reakcją męża polecić służącej utopić ośmioro dzieci. Biskup Bruno usłyszał płacz niemowląt, odkrył prawdę i doprowadził do ich ochrzczenia oraz oddania pod opiekę innych ludzi. Nazwisko Hund, czyli „pies”, miało przypominać o tym, że dzieci przedstawiono służącej jako szczenięta.

Z Wierzbicami wiąże się też opowieść o baronie von Hund, potomku rodu, który zmarł w 1746 roku i spoczął w wiejskim kościele obok pałacu. Według legendy po śmierci przybrał postać czarnego psa. Miał pilnować dawnych włości, a osobom zbliżającym się do krypty wymierzać policzek.

na podstawie: Powiat Wrocław.

Ilustracja wykorzystana w artykule została pobrana z zewnętrznego źródła (Powiat Wrocław). W przypadku zastrzeżeń dotyczących praw do zdjęcia prosimy o kontakt.

Widzisz błąd lub nieaktualną informację? Zgłoś błąd, sprostowanie lub uwagę

Treści na stronie są opracowywane z wykorzystaniem sztucznej inteligencji

Ostatnie Artykuły