Za kulisami Opery Wrocławskiej - świat zapadni, złota i tajemniczych korytarzy

W samym sercu Wrocławia stary gmach Opery otwiera drzwi tam, gdzie zwykle siedzi tylko widz. Podczas spacerów nazwanych Operowy Labirynt odwiedzający wchodzą na balkony z widokiem na plafony, schodzą w podziemia i mierzą się z ogromem scenicznych mechanizmów - to nie tylko lekcja historii, lecz także spektakl samej architektury.

• Operowy Labirynt - co obejmuje zwiedzanie i kto wraca tu po raz kolejny
• Co kryje w sobie budynek opery we Wrocławiu - od Langhansa po powojenną Halkę
• Praktyczne informacje przed wejściem - terminy i czego się spodziewać

Operowy Labirynt - co obejmuje zwiedzanie i kto wraca tu po raz kolejny

Zwiedzanie pod nazwą Operowy Labirynt odbywa się cyklicznie i pozwala zajrzeć za kurtynę - dosłownie. Trasy prowadzą przez magazyny, techniczne korytarze, zapadnie i ruchome platformy, czyli elementy bez których żadne przedstawienie nie mogłoby powstać. Scena wyposażona jest w system obrotowy, który umożliwia szybką zmianę dekoracji, oraz w dwie stalowe kurtyny pełniące też funkcję przeciwpożarową - każda z nich waży kilka ton.

“Najbardziej mi się podobało pod sceną, tam gdzie są zapadnie, bo nigdy takiego czegoś nie widziałam” - Maja

Wiele osób wraca na kolejne oprowadzania, bo trasa bywa uzupełniana o nowe fragmenty - ostatnio udostępniono możliwość wejścia bezpośrednio na scenę.

“Już wcześniej byłam na takim zwiedzaniu. Bardzo mi się podobało, a teraz jeszcze było coś nowego - możliwość zwiedzenia sceny” - Krystyna

Co kryje w sobie budynek opery we Wrocławiu - od Langhansa po powojenną Halkę

Gmach powstał w latach 1839-1841 według projektu Carla Ferdinanda Langhansa. Pierwotnie widownia mogła pomieścić około 1600 osób, dziś ze względów bezpieczeństwa mieści się tu maksymalnie 650 osób. Budynek doznał poważnych uszkodzeń po pożarach w 1865 i 1871 - podczas odbudowy pojawiły się na dachu wizerunki Muz, a później na suficie umieszczono kompozytorów.

W powojennym otwarciu teatru pierwsze przedstawienie odbyło się we wrześniu 1945 - była to “Halka” Stanisława Moniuszki w reżyserii Stanisława Drabika. Obecnie sufit z kompozytorami jest dostępny dla zwiedzających z ostatniego balkonu, na wysokości około 15 metrów.

Wnętrza kryją detale, które robią wrażenie: foyer ma powierzchnię 240 mkw, każdy z dużych żyrandoli waży około ćwierć tony, a do pozłocenia budynku użyto około 2 kilogramów prawdziwego złota. Opera ma też siedem kondygnacji - w tym dwa poziomy pod ziemią - i własny schron dostępny windą, chociaż to pomieszczenie zwiedzającym nie jest udostępniane.

“Opera szczególnie ciekawi mnie pod względem architektonicznym i historycznym” - Joanna

Praktyczne informacje przed wejściem - terminy i czego się spodziewać

Zwiedzania odbywają się w formie indywidualnej i w grupach zorganizowanych - jest to cykl, więc terminy warto sprawdzać na stronie Opery Wrocławskiej oraz serwisie miejskim. Najbliższe zaplanowane daty to:

• Terminy dla zwiedzających indywidualnie: 15.02.2026, 29.03.2026, 12.04.2026, 17.05.2026, 07.06.2026
• Terminy dla grup zorganizowanych: 12.01.2026, 16.02.2026, 13.04.2026, 08.06.2026

Dodatkowe informacje organizacyjne umieszczane są przy wydarzeniu - czasami wydarzenia mają określoną godzinę rozpoczęcia, np. 11:15, a miejsce spotkania to siedziba instytucji przy ul. Świdnicka 35. Ze względu na ograniczoną liczbę miejsc warto przychodzić wcześniej i rezerwować termin z wyprzedzeniem.

Mieszkańcy i turyści docenią, że oprowadzanie to nie tylko sucha historia budynku, ale pokaz działania skomplikowanych urządzeń scenicznych oraz możliwość zobaczenia reprezentacyjnych wnętrz - od hipnotyzującego foyer po Salon Cesarski. Dla osób ciekawych architektury i techniki teatralnej spacer za kulisy staje się połączeniem spektaklu i lekcji muzealnej.

na podstawie: UM Wrocław.