Goście zobaczyli potencjał Zajezdni Popowice. Festiwal przenosi się do Bradford

W autobusie marki Jelcz uczestnicy dotarli do miejsca, w którym historia komunikacji spotkała się z rozmową o przyszłości przestrzeni publicznych. Finał Placemaking Week Europe we Wrocławiu prowadził przez dawną zajezdnię, miejskie podwórko i place, na których mieszkańcy współtworzą swoje otoczenie. Podczas wydarzenia ogłoszono też gospodarza kolejnej edycji – w 2027 roku festiwal odbędzie się w Bradford w Wielkiej Brytanii.

• Zajezdnia Popowice pokazała potencjał historycznego miejsca
• Rozmowy o mieście wyszły poza jedną dzielnicę
• Finał na Ruskiej i kolejny przystanek w Bradford

Zajezdnia Popowice pokazała potencjał historycznego miejsca

Finałowy dzień rozpoczął się w Kinie Nowe Horyzonty od sesji plenarnej. W programie znalazły się rozmowy o płci, inkluzywności, poczuciu przynależności i tworzeniu bezpiecznych przestrzeni dla grup marginalizowanych, w tym społeczności queerowych. W Fundacji Ukraina dyskutowano o odbudowie przestrzeni publicznych i wspólnot w warunkach trwającej wojny, a także o placemakingu w Arktyce.

Jednym z najważniejszych punktów dnia były warsztaty w Zajezdni Popowice przy ul. Kwiskiej 65. Uczestnicy przyjechali tam spod Kina Nowe Horyzonty zabytkowym autobusem marki Jelcz, wyprodukowanym w Jelczańskich Zakładach Samochodowych pod Wrocławiem.

Na miejscu wysłuchali opowieści o historii zajezdni, w tym o epizodzie trolejbusowym. Zobaczyli również wnętrza obiektu, nieużywane już tabory, ponadstuletnie łaźnie oraz galerię neonów. Warsztaty poświęcono historii i tożsamości tego miejsca, a w odróżnieniu od większości festiwalowych wydarzeń przeprowadzono je po polsku.

Joanna Gańcza-Pawełczyk z Wydziału Partycypacji Społecznej Urzędu Miejskiego, uczestniczka panelu o tożsamości zajezdni, przekazała, że zagraniczni goście dostrzegli w niej duży potencjał. Wskazała też, że dalsze działania powinny opierać się na udziale osób mieszkających w okolicy i korzystających z miejskiej infrastruktury.

„To jest społeczność, to jest partycypacja, to jest współtworzenie miejsc”.

Jak wynika z tej idei, sama historia obiektu nie przesądza jeszcze o jego przyszłości. Przy planowaniu kolejnych inicjatyw znaczenie będzie miało to, czy mieszkańcy otrzymają możliwość przedstawienia swoich potrzeb i wpływania na sposób wykorzystania zajezdni.

Rozmowy o mieście wyszły poza jedną dzielnicę

Program festiwalu obejmował wiele wrocławskich miejsc. We Wrocławskim Domu Literatury rozmawiano o różnych odmianach placemakingu, a w Barbarze o przestrzeniach związanych z dziedzictwem narodowym. W Synagodze pod Białym Bocianem uczestnicy przyglądali się życiu w mieście oraz temu, jak Wrocław postrzegają dzieci i młodzież.

Na placu Nowy Targ pojawił się również temat gołębi, dawniej kojarzonych z miłością i pokojem. Uczestnicy odwiedzili ponadto plac Tadeusza Kościuszki, który był ostatnim punktem cyklu Local Challenges tej edycji.

Joanna Gańcza-Pawełczyk podkreślała, że spotkania przedstawicieli różnych miast pozwalają korzystać z doświadczeń wypracowanych już gdzie indziej.

„Placemaking po prostu wciąga. To jest inicjatywa, która daje głos i daje widoczność ludziom”.

W większości wydarzeń używano języka angielskiego, ponieważ we Wrocławiu spotkali się uczestnicy z wielu krajów. Polski warsztat w Zajezdni Popowice miał więc dodatkową wartość dla osób, które chciały rozmawiać o konkretnym miejscu bez bariery językowej.

Finał na Ruskiej i kolejny przystanek w Bradford

Zakończenie wrocławskiej edycji odbyło się na podwórku przy ul. Ruskiej 46. W tym miejscu zorganizowano finał Happeningu Wspólnot Sąsiedzkich „Sztama”, przygotowanego przez Wrocławski Instytut Kultury.

Podczas sesji plenarnej ogłoszono także gospodarza następnej edycji Placemaking Week Europe. W 2027 roku aktywiści, architekci i ogrodnicy z całego świata spotkają się w Bradford w Wielkiej Brytanii. Wśród uczestników ponownie mają znaleźć się osoby, które biorą udział w festiwalu od jego pierwszej edycji.

na podstawie: Urząd Miasta Wrocław.