Czerwona zieleń i rolnictwo pod presją. Michał Adamski pokazuje zmianę

Pola, rowy, drzewa i woda nie są tu tylko elementami krajobrazu. W projekcie „Kiedy woda pokrywa ziemię” Michał Adamski zagląda do świata rolnictwa, który jednocześnie karmi, przekształca przyrodę i coraz mocniej odczuwa skutki kryzysu klimatycznego.

• „Kiedy woda pokrywa ziemię” łączy fotografię z pytaniem o przyszłość pól
• Czerwony krajobraz ostrzega przed utratą równowagi
• Fotograf, który zna rolnictwo od środka, dokumentuje jego przemianę

„Kiedy woda pokrywa ziemię” łączy fotografię z pytaniem o przyszłość pól

Intensywne uprawy, monokultury, przemysłowa hodowla i osuszanie terenów zmieniają wieś szybciej, niż zwykle zauważamy. Znikają siedliska, drzewa i naturalne zbiorniki wody, a wraz z nimi ptaki, owady zapylające oraz zwierzęta polne. Rolnictwo staje się więc częścią problemu, ale też jedną z dziedzin, które najmocniej płacą za susze, upały, gwałtowne deszcze i powodzie.

Adamski pokazuje tę zależność bez publicystycznego tonu. Punktem wyjścia jest rodzinne gospodarstwo Patryka Kokocińskiego, który gospodaruje w sposób uwzględniający potrzeby środowiska. Retencjonuje wodę w naturalnych ciekach i rowach, wysiewa poplony poprawiające kondycję gleby oraz sadzi pasy drzew między polami. 🌱

Ważnym kontekstem projektu jest postać Dezyderego Chłapowskiego, XIX-wiecznego prekursora nowoczesnego rolnictwa na ziemiach polskich. Jego dorobek staje się dla współczesnego gospodarza punktem odniesienia, a dla fotografa - sposobem na rozmowę o tym, jak dawne praktyki mogą pomóc w mierzeniu się z dzisiejszym kryzysem wodnym.

Czerwony krajobraz ostrzega przed utratą równowagi

Fotografie powstały z wykorzystaniem techniki podczerwieni. Dzięki niej roślinność przybiera czerwoną barwę, a dobrze znany krajobraz zaczyna wyglądać jak miejsce z innej rzeczywistości. To efekt estetyczny, ale również mocny sygnał ostrzegawczy: natura jest obecna, choć jej równowaga została poważnie naruszona. 🔴

Czerwień nie prowadzi jednak wyłącznie do katastroficznych skojarzeń. W projekcie oznacza także próbę odbudowy relacji człowieka ze środowiskiem. Drzewa sadzone wśród pól, zatrzymywanie wody i praca nad żyznością gleby pokazują, że krajobraz rolniczy można kształtować inaczej - z myślą o plonach, ale też o przyszłości ekosystemu.

To opowieść o współzależności. O tym, że decyzje podejmowane na jednym gospodarstwie wpływają na wodę, glebę, zwierzęta i ludzi. 🌾 Adamski zachęca, by przyjrzeć się pojęciom rozwoju i wzrostu oraz zastanowić się, gdzie kończy się użyteczność, a zaczyna koszt ponoszony przez wspólne środowisko.

Fotograf, który zna rolnictwo od środka, dokumentuje jego przemianę

Michał Adamski jest fotografem dokumentalistą pracującym nad długoterminowymi projektami społecznymi. Zanim zajął się fotografią, sam był blisko rolnictwa. W 2001 roku ukończył Akademię Rolniczą w Poznaniu i rozpoczął pracę w rodzinnym gospodarstwie. Dziesięć lat później, mając 30 lat, wybrał fotografię jako swoją główną drogę twórczą.

Kształcił się podczas warsztatów Napo Images i Sputnik Photos, a następnie studiował w Instytucie Twórczej Fotografii w Opawie. Otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2017 roku, a także stypendia Marszałka Województwa Wielkopolskiego w 2015 i 2024 roku.

Jest współtwórcą Fundacji i Galerii Pix.House oraz członkiem kolektywu Archiwum Protestów Publicznych. Ma na koncie książki fotograficzne „Nie mogę przebrnąć przez chaos”, „Two tailed dog” i „Ciemno w dzień, Ciemno w nocy”. Jego prace prezentowano w Polsce oraz między innymi w Portugalii, Niemczech, Francji, Włoszech, Czechach, Słowacji, na Litwie i w Stanach Zjednoczonych.

Za opiekę kuratorską nad projektem odpowiada Paweł Bąkowski. Teksty przygotowali Michał Adamski i Maria Krześlak-Kandziora, korektę wykonała Monika Wójtowicz, a tłumaczenia Christa Conklin.

na podstawie: Ośrodek Kultury i Sztuki Wrocław.