Wrocław ogląda pamięć Podhala - rzeźby z pustką w środku

W Galerii 66P (Stajnia) spotykają się drewniane moduły, fotografie i opowieść o miejscu, które istnieje bardziej w pamięci niż na mapie. Wystawa Gabrieli Gajak prowadzi przez rodzinne narracje, tęsknotę za domem i próbę złożenia własnej tożsamości z fragmentów przeszłości.

• „Nostalgia za miejscem, którego nie było” układa pamięć z geometrii
• Artystka zamienia rodzinne opowieści w konkretną formę
• Finisaż dopełni wokalny koncert Klary Pietrzykowskiej

„Nostalgia za miejscem, którego nie było” układa pamięć z geometrii

Gabriela Gajak sięga po temat powrotu do korzeni, ale nie rekonstruuje Podhala za pomocą oczywistych znaków folkloru. Jej dyplom wyrasta z napięcia między legendą a codziennością, pamięcią poprzednich pokoleń a współczesnym kryzysem tożsamości tego regionu.

Rzeźby i fotografie tworzą opowieść o porządkowaniu doświadczeń. Zamiast dekoracyjnego cytatu pojawia się precyzyjna forma: koło, kwadrat, drewniany sześcian i pustka, która staje się równie ważna jak materiał. To właśnie w tej oszczędnej konstrukcji artystka szuka dawnego ładu. 🪵

„Dyplom stanowi próbę ocalenia utraconego ładu Podhala, jednak bez uciekania się do dosłownego cytowania folkloru. Odpowiedzią na wizualny szum i kryzys tożsamości miejsca stał się autorski moduł rzeźbiarski oparty na geometrii koła i kwadratu. Poprzez dążenie do bezwzględnej precyzji wykonania, modularną multiplikację i operowanie pustką wewnątrz drewnianych sześcianów odrzucam anegdotę na rzecz czystej struktury. Rzeźba nie naśladuje dawnego ornamentu - bada mechanizm, w jaki dawni mistrzowie projektowali przestrzeń poprzez uniwersalny porządek i proporcję.”

Więcej aktualności z Wrocławia znajdziesz na stronie głównej faktywroclaw.pl, a wydarzenia i imprezy na najbliższe dni zawsze na faktywroclaw.pl/wydarzenie.

Artystka zamienia rodzinne opowieści w konkretną formę

Wystawa nie opowiada o Podhalu wprost. Bardziej sprawdza, jak powstaje obraz miejsca przekazywany z pokolenia na pokolenie i co zostaje z niego wtedy, gdy współczesność zaczyna przykrywać dawny porządek. Rzeźbiarska multiplikacja pozwala oglądać tę przemianę bez dosłowności, przez rytm, proporcję i powtarzalność.

To także osobista próba znalezienia miejsca dla własnych doświadczeń w zmieniającym się krajobrazie kulturowym. Fotografie poszerzają tę perspektywę, a całość zostawia przestrzeń na własne skojarzenia. 📷

Finisaż dopełni wokalny koncert Klary Pietrzykowskiej

Wystawie towarzyszy finisaż z koncertem wokalnym Klary Pietrzykowskiej. Muzyczne spotkanie będzie drugim planem dla prac, które zamiast opowiadać anegdotę, budują skupioną, geometryczną konstrukcję pamięci. 🎶

Za dyplom odpowiada Gabriela Gajak. Promotorką pracy jest dr hab. Anna Bujak, a recenzentem pracy magisterskiej - dr Marek Ruszkiewicz. Wystawę można oglądać w Galerii 66P (Stajnia).

na podstawie: Akademia Sztuk Pięknych we Wrocławiu.