Mikrolas w centrum Wrocławia zaskakuje tempem wzrostu i różnorodnością

Jeszcze niedawno uczniowie i nauczyciele sadzili tu setki roślin. Dziś w mikrolesie przy Szkole Podstawowej nr 71 wyraźnie widać, jak szybko młode drzewa i krzewy zajęły przygotowany teren. To przykład metody, która pozwala tworzyć w mieście gęste, naturalne skupiska zieleni. Wrocławski mikrolas powstał bez torfu, plastiku i przemysłowych nawozów.

• Setki sadzonek stworzyły własne leśne piętra
• Dżdżownice pracują pod powierzchnią

Setki sadzonek stworzyły własne leśne piętra

Za przygotowanie roślin odpowiadał Zarząd Zieleni Miejskiej. Podczas sadzenia, w którym uczestniczyli uczniowie i nauczyciele Szkoły Podstawowej nr 71, wykorzystano:

• prawie 600 sadzonek drzew i krzewów,
• niemal 300 sadzonek bylin tworzących leśne runo.

Dobór gatunków nie był przypadkowy. ZZM sięgnął po rośliny, które dobrze radzą sobie w Lesie Rędzińskim. W mikrolesie znalazły się między innymi głogi, wierzby, graby, jesiony oraz bez czarny i bez koralowy.

Rośliny umieszczono w specjalnie przygotowanej glebie, tak aby odtworzyć różne poziomy lasu. W założeniu metoda Miyawakiego pozwala później ograniczyć ingerencję człowieka. Po okresie wzrostu rośliny mają tworzyć samoregulujący się ekosystem, w którym obieg składników odżywczych zachodzi przede wszystkim wewnątrz gleby i między organizmami.

To rozwiązanie ma znaczenie także dla miejskich przestrzeni, gdzie nie ma miejsca na duży las. Niewielki teren może pełnić funkcję gęstego skupiska rodzimej roślinności, a jego późniejsze utrzymanie nie wymaga tak intensywnej pielęgnacji jak w przypadku klasycznych nasadzeń ozdobnych.

Dżdżownice pracują pod powierzchnią

Wrocławski mikrolas przygotowano jako założenie w pełni organiczne. Przy jego tworzeniu nie wykorzystano torfu, którego wydobycie szkodzi naturalnym ekosystemom. Zrezygnowano także z plastiku oraz przemysłowych nawozów.

Ważną częścią tego układu są organizmy żyjące w glebie. Według informacji umieszczonej na tablicy edukacyjnej na jednym metrze kwadratowym może znajdować się nawet 100 dżdżownic. Spulchniają podłoże, pomagają je odżywiać i uczestniczą w jego użyźnianiu.

Metoda opracowana przez japońskiego botanika Akirę Miyawakiego zakłada sadzenie od 30 do 40 rodzimych gatunków drzew i krzewów. Dzięki dużemu zagęszczeniu roślin taki mikrolas może rosnąć niemal dwa razy szybciej niż leśne plantacje. Źródło podaje również, że jego bioróżnorodność jest nawet 18 razy większa.

Pierwsze efekty widać już wśród gatunków posadzonych przy szkole. Szczególnie mocno rozrosły się głogi, wierzby, graby, jesiony oraz bzy czarne i koralowe. Z czasem taka kompozycja może zapewnić warunki także grzybom, owadom i innym organizmom związanym z leśnym środowiskiem.

na podstawie: Urząd Miasta we Wrocławiu.