Ratowanie zębów najmłodszych – jak wojewoda wywołała debatę o stomatologii szkolnej

Podczas spotkania zainicjowanego przez wojewodę Dolnośląską Annę Żabską w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim we Wrocławiu przedstawiciele administracji, samorządów i służb zdrowia szukali realnych sposobów na zahamowanie wzrostu próchnicy u dzieci. W sali padły bolesne liczby i konkretne przykłady praktyk z regionu, które mają stać się inspiracją do działań systemowych. Dyskusja skupiła się na profilaktyce w szkołach, modelach gabinetów oraz możliwościach finansowania programów.

• Rozmowy w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim we Wrocławiu skupiły instytucje i ekspertów
• Przykłady z województwa i możliwości finansowania – co już działa i jak to sfinansować

Rozmowy w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim we Wrocławiu skupiły instytucje i ekspertów

Spotkanie odbyło się w ramach prac powołanego w ubiegłym roku zespołu ds. stomatologii. Wzięli w nim udział przedstawiciele administracji publicznej, przedstawiciele samorządów, delegaci Narodowego Funduszu Zdrowia oraz Urzędu Marszałkowskiego, a także eksperci związani z zespołem. Celem było przejście od diagnozy do możliwych kroków operacyjnych — tak by profilaktyka przestała być jedynie deklaracją, a stała się działaniem podlegającym monitorowaniu.

Na stole pojawiły się dane obrazujące skalę problemu: u najmłodszych odsetki zachorowań są wysokie – dotyczy to ponad połowy trzylatków, a wśród siedmiolatków sięga to nawet 90%. W takiej perspektywie rozmowy nie dotyczyły tylko świadczeń leczniczych, lecz edukacji zdrowotnej, wczesnych przeglądów i łatwego dostępu do opieki stomatologicznej w środowisku szkolnym.

Uczestnicy podkreślali konieczność koordynacji działań między szczeblem rządowym, samorządowym i instytucjami ochrony zdrowia – to warunek, by dostęp do stomatologii był równy niezależnie od miejsca zamieszkania ucznia.

Przykłady z województwa i możliwości finansowania – co już działa i jak to sfinansować

W trakcie rozmów zaprezentowano istniejące rozwiązania, które mogą służyć za wzór. Jako model wskazano sieć szkolnych gabinetów stomatologicznych funkcjonującą w Wałbrzychu; omówiono także dobre praktyki z Wrocławia i powiatu wrocławskiego. Te przykłady pokazują, że szkolne poradnie mogą działać zarówno profilaktycznie, jak i jako pierwszy punkt kontaktu dla dzieci wymagających dalszych świadczeń.

Przedstawiciel NFZ omówił dostępne ścieżki pozyskania środków na programy polityki zdrowotnej, a reprezentantka Urzędu Marszałkowskiego przedstawiła procedury i instrumenty wsparcia finansowego. Wnioski były jasne – programy muszą łączyć stabilne źródła finansowania z klarownymi procedurami realizacyjnymi, by uniknąć fragmentaryzacji i nierówności dostępu.

Uczestnicy wyodrębnili kilka praktycznych elementów do dalszej pracy:

• mapowanie potrzeb stomatologicznych wśród dzieci w szkołach,
• rozwój i adaptacja modeli szkolnych gabinetów jako punktów profilaktyczno-diagnostycznych,
• przygotowanie wniosków o finansowanie w ramach programów zdrowotnych NFZ oraz instrumentów dostępnych przez Urząd Marszałkowski,
• mechanizmy koordynacji między gminami a placówkami edukacyjnymi i służbą zdrowia.

Rodzice, dyrektorzy szkół i samorządy mają teraz konkretne sygnały, na co zwracać uwagę podczas planowania lokalnych działań – od projektów infrastrukturalnych po zgłaszanie programów do źródeł finansowania. Jeśli rozwiązania z Wałbrzycha i Wrocławia zostaną skopiowane i skoordynowane w całym regionie, uczniowie mogą zyskać dostęp do stałej opieki stomatologicznej bliżej domu, a profilaktyka stanie się elementem stałego programu szkolnego.

na podstawie: Urząd Wojewódzki we Wrocławiu.