Nowe nabytki Muzeum Książąt Lubomirskich – Rembrandt, Witkacy i zegarek Reymonta

W refektarzu Ossolineum pojawiły się przedmioty, które za kilka lat będą częścią stałej ekspozycji nowego Muzeum Książąt Lubomirskich. Wśród nich jest grafika mistrza ze Złotego Wieku, portret Witkacego i osobisty zegarek noblisty – zbiory mówią o historii, rzemiośle i lokalnych wątkach, które dopiero rozwiną się w przyszłym muzeum. Wrocław zobaczy ten wybór na krótkim pokazie w Ossolineum.

• Muzeum Książąt Lubomirskich gromadzi zbiór, którego korzenie sięgają XIX wieku
• Wrocław obejrzy wybór w refektarzu Ossolineum – kiedy i co trzeba wiedzieć
• Najcenniejsze obiekty i opowieści, które ze sobą niosą

Muzeum Książąt Lubomirskich gromadzi zbiór, którego korzenie sięgają XIX wieku

Kolekcja, której początki sięgają 1823 roku i umowy między Józefem Maksymilianem Ossolińskim a Henrykiem Lubomirskim, rośnie powoli już dziś, mimo że instytucja ma zostać udostępniona zwiedzającym dopiero w 2029 roku. Jak przypomina dr Łukasz Kamiński z Zakładu Narodowego im. Ossolińskich:

“W ostatni weekend lutego pokazujemy rozmaite obiekty z bardzo różnych epok” — mówi dr Łukasz Kamiński.

W zestawie nabytków są zarówno prace znane z historii sztuki, jak i przedmioty osobiste postaci literatury czy nauki. Kuratorzy podkreślają, że zakupy z lat 2024–2025 mają wartość nie tylko kolekcjonerską, lecz także badawczą i dydaktyczną.

Wrocław obejrzy wybór w refektarzu Ossolineum – kiedy i co trzeba wiedzieć

Pokaz przygotowany przez Zakład Narodowy im. Ossolińskich będzie dostępny publicznie w Ossolineum jedynie w ograniczonym terminie. Najważniejsze informacje:

• Data pokazu: sobota 28 lutego
• Godziny: 10.00–17.00
• Miejsce: refektarz Ossolineum
• Wstęp: wolny

To okazja, by zobaczyć nowe nabytki zanim trafią do stałej ekspozycji Muzeum Książąt Lubomirskich.

Najcenniejsze obiekty i opowieści, które ze sobą niosą

Kuratorzy wyselekcjonowali dzieła, które reprezentują różne epoki i techniki. Wśród nich warto zwrócić uwagę na:

• Grafikę Rembrandta Harmenszoona van Rijna – akwaforta „Abraham i Izak” z 1645 roku. Jak wyjaśnia Anna Lubszczyk z działu sztuki Ossolineum:

“Dla nas to bardzo cenny nabytek” — dodaje Anna Lubszczyk, wskazując też na nowe możliwości badawcze wynikające z posiadania drugiej, odwróconej wersji kompozycji.

• Portret Eugeniusza Romera autorstwa Stanisława Ignacego Witkiewicza z 1931 roku – klasyczny „typ B” z nietypowym, purpurowym papierem. Jak zauważa Hanna Kuś-Joachimiak, portret nosi cechy osobistego stosunku autora do modela i jest w doskonałym stanie.

• Kolekcja 269 monet wczesnośredniowiecznych – komplet numizmatów od przełomu X/XI wieku do drugiej połowy XIII wieku, z najstarszymi egzemplarzami z czasów Bolesława Chrobrego.

• Zegarek kieszonkowy Władysława Reymonta z manufaktury Tobias – przedmiot z proweniencją potwierdzoną rodzinnie, kupiony od wnuczki Reymonta.

• Zbiory grafik współczesnych autorów związanych z Wrocławiem – m.in. Eugeniusza Geta‑Stankiewicza (13 grafik) i prace Przemysława Tyszkiewicza, w których widać wrocławskie motywy.

Jak podkreśla Alicja Przestalska, kierownik działu sztuki Muzeum Książąt Lubomirskich:

“Cieszymy się, że możemy być częścią historii pomnażania i powiększania zbiorów Muzeum” — mówi Alicja Przestalska.

Krótka prezentacja tych nabytków to nie tylko pokaz obiektów – to zapowiedź tego, jak szeroka i różnorodna będzie przyszła ekspozycja muzealna.

Warto przyjść nie tylko po to, by zobaczyć konkretne dzieła, ale też po to, by ocenić skalę pracy konserwatorskiej i badawczej, którą prowadzą dziś pracownicy Ossolineum. Dla Wrocławia i regionu takie zakupy zwiększają dostęp do ważnych eksponatów oraz tworzą pole do wykładów, publikacji i współpracy naukowej, zanim jeszcze otworzy się nowa instytucja.

na podstawie: Urząd Miasta we Wrocławiu.