Jak odnowić Lasek Oporowski - trzy studenckie projekty dla wrocławskiego rezerwatu

W cieniu dębów i grabów kilkunastoosobowe grupy studentów zaproponowały konkretne pomysły, które mogą zmienić codzienność Lasku Oporowskiego. Wrocławskie propozycje łączą ochronę przyrody z prostymi narzędziami edukacji i zaangażowania mieszkańców. To nie tylko estetyka - to plan na wsparcie dzikich pszczół, monitoring gatunków i czytelne informacje na miejscu.

• Jak Wrocław opiekuje się małymi enklawami przyrodniczymi
• Nagrodzone projekty dla Lasku Oporowskiego - co proponowali studenci
• Co to daje mieszkańcom i jak włączyć się w działania

Jak Wrocław opiekuje się małymi enklawami przyrodniczymi

Lasek Oporowski ma około 9 ha i leży przy rzece Ślęza, na granicy osiedli Oporów i Grabiszyn-Grabiszynek. Obszar należy do miasta i jest prowadzony przez Zarząd Zieleni Miejskiej. W jego drzewostanie wyróżniają się dęby, lipy i graby; znajdują się tu co najmniej dwa drzewa o rozmiarach pomnikowych - buk o obwodzie 4 m oraz grab o obwodzie 3 m. Wokół lasu zachowały się zarośla śliwy tarniny, a w samym rezerwacie żyje m.in. sześć gatunków nietoperzy, dzięcioły i rzadkie motyle.

“Lasek Oporowski jest dla nas szczególnym miejscem.”

Katarzyna Szymczak-Pomianowska, dyrektorka Departamentu Strategii i Zrównoważonego Rozwoju

Jak wyjaśniała dyrektorka, miasto współpracuje z naukowcami i społecznymi inicjatywami, a sam Lasek znalazł się pod ochroną jako użytek ekologiczny z inicjatywy mieszkańców. Do tej ogólnomiejskiej strategii wpisuje się projekt Urbio Bauhaus, realizowany we współpracy z Katedrą Architektury Krajobrazu Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu oraz Urzędem Miejskim Wrocławia.

Nagrodzone projekty dla Lasku Oporowskiego - co proponowali studenci

Konkurs „Bioróżnorodność Lasku Oporowskiego we Wrocławiu” wybrał trzy prace, które łączą ochronę przyrody z edukacją. Zwycięskie pomysły można streścić tak:

• Projekt 1 - zwiększenie różnorodności roślinnej poprzez dobór gatunków okrywowych, które wzbogacają runo leśne, oraz przygotowanie czytelnych tablic edukacyjnych i systemu identyfikacji wizualnej terenu.
• Projekt 2 - połączenie działań na rzecz bioróżnorodności z cyfrowym narzędziem zgłaszania obserwacji. QR‑kody na tablicach miałyby umożliwiać mieszkańcom rejestrowanie zauważonych roślin, a zebrane dane byłyby nanoszone na interaktywną mapę wspierającą planowanie usuwania gatunków obcych.
• Projekt 3 - wzmocnienie siedlisk dzikich pszczół poprzez nasadzenia roślin miododajnych kwitnących wczesną wiosną, budowę uli w obrębie łąki oraz montaż ławek i koszy na śmieci wraz z tablicami edukacyjnymi o roli dzikich zapylaczy.

Wszystkie prace zawierały elementy popularyzacji wiedzy o wartości przyrodniczej Lasku oraz propozycje praktycznych działań do wdrożenia przez miasto i organizacje pozarządowe.

Co to daje mieszkańcom i jak włączyć się w działania

Projekty to nie tylko akademicka koncepcja - dają konkretne możliwości dla osób spacerujących i mieszkających w pobliżu. Dzięki tablicom informacyjnym i systemom zgłaszania można:

• lepiej rozpoznawać gatunki i ich znaczenie dla ekosystemu,
• szybko raportować inwazyjne rośliny za pomocą QR‑kodów, jeśli miasto wdroży takie rozwiązanie,
• obserwować wiosenne kwitnienie roślin wspierających dzikie pszczoły i planować nasadzenia we własnych ogródkach.

Jeżeli miasto zdecyduje się wdrożyć elementy zaprojektowane przez studentów, mieszkańcy zyskają narzędzia do bezpośredniego współdecydowania o ochronie Lasku. Warto śledzić komunikaty Urządu Miejskiego Wrocławia i ogłoszenia Zarządu Zieleni Miejskiej, a spacerując po rezerwacie pamiętać o szacunku dla siedlisk - cisza, pozostawienie roślin i kosze na śmieci pomagają zachować walory tego miejsca.

na podstawie: UM Wrocław.