Fontanny, kapitał i niemożliwe kaskady. Wystawa Katarzyny Wójcickiej

W murach Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu woda przestaje być tylko żywiołem. Na papierze zamienia się w znak bogactwa, władzy i marzenia o świecie, w którym luksus płynie bez końca. 💧

• Les raisons des forces mouvantes zamienia wodę w opowieść o kapitale
• Katarzyna Wójcicka buduje luksus z linii i powtórzeń
• Artystka łączy warsztat graficzny z tematami społecznymi

Les raisons des forces mouvantes zamienia wodę w opowieść o kapitale

Katarzyna Wójcicka sięga po historię fontann, ale nie rekonstruuje jej wprost. Jej najnowsze rysunki wyrastają z metafory wody jako strumienia kapitału - czegoś, co nieustannie krąży, buduje prestiż i pokazuje społeczną pozycję właściciela.

Punktem wyjścia dla wystawy jest książka Salomona de Causa, francuskiego inżyniera i architekta zajmującego się projektowaniem ogrodów, parków i pałaców. Wydane w 1615 roku Les raisons des forces mouvantes opisywało między innymi mechanizmy pompujące wodę oraz pomysły na widowiska wodne. Część z nich nigdy nie wyszła poza etap projektu, ale właśnie ta granica między techniczną precyzją a fantazją jest dla artystki szczególnie interesująca.

Historyczne fontanny były czymś więcej niż dekoracją. Dawały ochłodę i stawały się miejscem spotkań, lecz jednocześnie demonstrowały siłę władcy, zasobność miasta i możliwości inżynieryjne epoki. Doprowadzenie wody wymagało pieniędzy, pracy i politycznej determinacji. Fontanna, ustawiona na końcu akweduktu, mogła więc pełnić funkcję efektownego znaku sukcesu.

Katarzyna Wójcicka buduje luksus z linii i powtórzeń

Cykl „Fontanny” swobodnie korzysta z dawnych realizacji oraz projektów, które pozostały na papierze - między innymi autorstwa Andreasa Bocklera i Charles’a Le Bruna. W pracach Wójcickiej woda płynie obficie, spiętrza się w kaskady i tworzy konstrukcje niemożliwe z fizycznego punktu widzenia. 🖼️

To luksus pokazany jako fantazja: efektowny, kosztowny i pozornie niewyczerpany. Rysunki balansują między abstrakcją a pejzażem, a ich bogactwo powstaje dzięki żmudnemu, powtarzalnemu procesowi pracy.

Artystka interesuje się społeczną pozycją, ekonomią i pracą. Tworzy fikcyjne sytuacje, w których rzeczywistość spotyka się z wyobrażeniem innego życia. W przypadku „Fontann” tym wyobrażeniem staje się świat, gdzie kapitał ma postać niekończącego się strumienia wody.

Artystka łączy warsztat graficzny z tematami społecznymi

Katarzyna Wójcicka urodziła się w 1992 roku. Ukończyła Wydział Grafiki oraz Wydział Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Obecnie pracuje na macierzystej uczelni w Pracowni Praktyk Postartystycznych.

Jej dorobek obejmuje między innymi Nagrodę MKiDN na Najlepszych Dyplomach ASP w 2024 roku, Grand Prix Triennale Rysunku Wrocław w 2022 roku oraz Stypendium Artis Arundo w 2024 roku. Artystka była także finalistką 23. Przeglądu Sztuki SURVIVAL w 2025 roku, Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko 11. w 2024 roku, Artystycznej Podróży Hestii w 2021 roku i Młodych Wilków w 2021 roku. Otrzymała również Stypendium Twórcze Miasta Kraków w 2021 roku.

na podstawie: Akademia Sztuk Pięknych Wrocław.