Dwa spojrzenia na szkło — Łabiński i Wójcik w Muzeum Szkła we Lwowie

Muzeum Szkła we Lwowie przygotowało podwójną prezentację dwóch wrocławskich artystów, którzy szkło traktują zarówno jako materiał, jak i opowieść. Wystawy Mariusza Łabińskiego i Igora Wójcika pokazują, jak ten trudny medium może łączyć rzemiosło, żart i poważne artystyczne pytania.

• Wystawy w Muzeum Szkła we Lwowie łączą rzemiosło z konceptem i pokazują różne twarze szkła
• Wójcik i Łabiński pokazują, że szkło może być jednocześnie zabawą z formą i ciężkim symbolem

Wystawy w Muzeum Szkła we Lwowie łączą rzemiosło z konceptem i pokazują różne twarze szkła

Kuratorami ekspozycji są Mykhailo Bokotei (UA), Mariusz Łabiński (PL) i Igor Wójcik (PL). W przestrzeni muzeum widz odnajdzie zarówno użytkowe, jak i rzeźbiarskie podejścia do szkła. Mariusz Łabiński przywołuje swoje doświadczenie z pracowni Projektowania Szkła pod opieką profesorów Zbigniewa Horbowego i Małgorzaty Dajewskiej; artysta od ukończenia studiów w 1993 związany jest z Akademią Sztuk Pięknych we Wrocławiu, gdzie pełnił m.in. funkcję kierownika Katedry Szkła i przyczynił się do uruchomienia dobrze wyposażonej huty szkła. W jego pracach pojawiają się serie użytkowe — m.in. zestaw kieliszków znany jako „Wściekły Pies” czy barwne naczynia określane jako „Karafy Kandinsky’ego” — obok abstrakcyjnych form, które mnożą odbicia i zamieniają przestrzeń ekspozycji w żywy spektakl świetlny. 🙂

Codziennie nowe informacje z Wrocławia publikujemy na faktywroclaw.pl. Planujesz wolny czas? Aktualne wydarzenia i imprezy znajdziesz zawsze na faktywroclaw.pl/wydarzenie.

Wójcik i Łabiński pokazują, że szkło może być jednocześnie zabawą z formą i ciężkim symbolem

Igor Wójcik od lat łączy szkło z malarstwem, filmem, fotografią i działaniami performatywnymi; dyplom z Projektowania Szkła i Malarstwa uzyskał w 1993. Jego serie — od „Machabiotylae” po „Postindustrium” i „Polisemie” — eksplorują mikro- i makroświaty, budując wizualne uniwersa, które kwestionują jednoznaczne sposoby poznania. W cyklu „Artefakty idei” Wójcik przenosi ciężkie tematy w szklane, kruche formy — kości jako symbole i świadectwa. Wójcik pełni również funkcje instytucjonalne: od 2015 jest dyrektorem Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu, od 2022 zasiada w Radzie Artystycznej Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, a od 2025 wchodzi w skład Wrocławskiej Rady Kultury; jako radny miasta przewodniczy Komisji Kultury i Nauki oraz jest wiceprzewodniczącym Komisji Kultury i Współpracy z Zagranicą.

“symbolem śmierci, świadectwem ludobójstwa czy schyłku świata” — Igor Wójcik

Wspólny mianownik obu artystów to przywiązanie do technologii i rzemiosła oraz chęć prowokowania widza — Łabiński poprzez grę odbić i humor, Wójcik przez mocne, często niejednoznaczne metafory. Obaj połączyli siły także poza wystawami: razem w 2008 zapoczątkowali projekt międzynarodowy e-Glass, który stał się platformą wymiany doświadczeń i promowania tradycji szkła artystycznego i użytkowego.

Ekspozycja we Lwowie jest zaproszeniem do oglądania szkła jako medium, które potrafi bawić, intrygować i niepokoić jednocześnie. Dla mieszkańców Wrocławia to także przypomnienie o silnej lokalnej tradycji szkła i o artystach, którzy tę tradycję nieustannie reinterpretują.

na podstawie: OKiS Wrocław.